Kolegiata Świętej Trójcy – barokowy rzymskokatolicki kościół parafialny z 1 poł. XVII w., w Ołyce w obwodzie wołyńskim na Ukrainie, wzniesiony w latach 1635–1640 z fundacji Albrychta Stanisława Radziwiłła, ordynata ołyckiego, według projektu Benedetta Molliego i Giovanniego Maliverny; w latach 1631–1945 kolegiata; jeden z najcenniejszych zabytków polskiej barokowej architektury sakralnej.
Historia thumb|left|„Kolegiata Św. Trójcy” (Napoleon Orda, 1874) Pierwszy drewniany kościół w tym miejscu został wybudowany w 1588 przez księcia Stanisława Radziwiłła, namówionego przez Piotra Skargę do odejścia od kalwinizmu.
Nowy kościół został wzniesiony w 1635–1640 na zlecenie Albrychta Stanisława Radziwiłła na wzór rzymskiego kościoła Il Gesù (wiąże się stylistycznie również z Kościołem Zwiastowania NMP w Grodnie). Był wówczas uważany za najpiękniejszą świątynię Wołynia. Projekt kościoła wykonali Włosi Benedetto Molli i Giovanni Maliverna. Swój wkład w budowę wnieśli również rzeźbiarze Melchior Erlenberg i Michał Germanus. Kościół został konsekrowany w 1640 przez biskupa Andrzeja Gębickiego, a rok później został podniesiony do rangi kolegiaty. W 1638 fundator kościoła założył przy kościele kolegium – filię Akademii Zamojskiej oraz seminarium duchowne. Kapituła kolegiacka istniała w Ołyce do 1945.