Jest parterowa, na planie prostokąta, siedmioosobowa, z gankiem na osi.
W 1866, w ramach represji po powstaniu styczniowym, większość beneficjum parafii skonfiskowały władze carskie, nadając je oficerowi rosyjskiemu Andrzejowi Hulanickiemu. Zwolennikiem budowy nowego kościoła był, podejmujący w tym kierunku działania od 1898, ks. Adam Sadowski, proboszcz w latach 1892–1905. Dzięki jego staraniom Urząd Gubernialny w Siedlcach 30 października 1901 przyjął projekt architekta Kazimierza Zajączkowskiego (głównego budowniczego powiatu węgrowskiego). Działania te kontynuował ks. Stefan Obłoza, proboszcz w Sadownem w latach 1905–1922.
W 1917 z inicjatywy prezesa Dozoru Kościelnego Antoniego Brudko na placu przed kościołem wystawiono gotycką kapliczkę.
Zachowany do dziś neogotycki kościół św. Jana Chrzciciela powstał w latach 1906–1909, po rozebraniu drugiego w kolejności kościoła drewnianego z 1748.
W czasie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej w plebanii przebywali księża wysiedleni z innych diecezji lub uciekający przed represjami. W latach 1940–1942 schronienie znaleźli tu ks. Władysław Ograniszczek z diecezji poznańskiej i ks. Bolesław Dobkowski z diecezji łuckiej. W latach 1944–1945 w Sadownem przebywał ks. Jan Chmieliński z diecezji płockiej.