65%). Funkcjonowało szkolnictwo łotewskie w postaci łotewskich szkół mniejszościowych (w niektórych przypadkach łączonych łotewsko-białoruskich i łotewsko-litewskich), w tym fakultet łotewski w Instytucie Kultury Białoruskiej, a także łotewska sekcja Instytutu Mniejszości Narodowych Białoruskiej Akademii Nauk. Wydawano prasę – teksty w języku łotewskim ukazywały się w piśmie „Leninski ściah” w Łoźnie, a w Witebsku działał zaś łotewski klub ludowy. Istniało sądownictwo łotewskie. Zręby łotewskiej autonomii narodowo-kulturalnej zostały zniszczone w okresie stalinizmu, a ludność łotewska mieszkająca w Związku Sowieckim poddana represjom. W 1959 roku do narodowości łotewskiej przyznawało się 2631 osób, w 1970 roku – 2660, w 1979 – 2617, a w 1989 – 2658. Niezależne łotewskie życie narodowe mogło się odrodzić dopiero po upadku komunizmu i uzyskaniu przez Białoruś niepodległości. W październiku 1995 roku powstał Związek Łotyszy Obwodu Witebskiego „Daugawa”.