Edmund Jan Romer (ur. 18 lutego 1904 we Lwowie, zm. 10 października 1988 w Gliwicach) – polski inżynier, przedwojenny absolwent Politechniki Gdańskiej, specjalista w zakresie miernictwa przemysłowego, profesor Politechniki Śląskiej (od 1965 r.) w Gliwicach. Konstruktor przyrządów pomiarowych, jeden z organizatorów przemysłu precyzyjnego w Polsce po II wojnie światowej. Jeden z inicjatorów powołania nowego Wydziału Automatyki na Politechnice Śląskiej (1964 r.), a następnie organizator i kierownik Katedry Miernictwa Przemysłowego na tym wydziale. Nauczyciel akademicki, twórca pierwszego programu nauczania miernictwa przemysłowego i autor pierwszego w kraju podręcznika do tego przedmiotu („Miernictwo przemysłowe”, wyd. 1970, 1972, 1978).
Życiorys Był synem Jadwigi z domu Rossknecht i prof. Eugeniusza Romera, wybitnego polskiego geografa, twórcy polskiej kartografii, przed II wojną światową – profesora Uniwersytetu Lwowskiego im. Jana Kazimierza, a po wojnie – Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jego brat Witold Romer był specjalistą z zakresu fototechniki i fotografikiem. W 1931 r. ożenił się z Krystyną Miączyńską (1910–1974), mieli córkę Marię (ur. 1932), technika rentgenologa, i syna Tomasza (ur. 1934), prof.