W czasie studiów odbył roczną praktykę w zakładach Brown-Boveri w Szwajcarii, gdzie poznał nowoczesną technologię przyrządów pomiarowych. Pracę dyplomową na temat elektryfikacji linii kolejowej Gdańsk-Gdynia obronił w grudniu 1927 r., uzyskując tytuł inżyniera dyplomowanego (Diplom-Ingenieur, Richtung Elektrotechnik).
Lata 1928–1939 Po studiach pracował przez pół roku w dziale techniczno-handlowym koncernu AEG w Katowicach, potem odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Poznaniu, uzyskując stopień pilota plutonowego podchorążego. Po zdemobilizowaniu, w końcu 1929 roku z finansowym wsparciem ojca zorganizował Zakład Pomocy Naukowych we Lwowie. Początkowo była to fabryczka zatrudniająca 3 pracowników i produkująca zestawy do ćwiczeń z optyki dla gimnazjów. Samodzielne wykonywanie doświadczeń przez uczniów w miejsce dotychczasowo stosowanych demonstracji było nowością w polskim szkolnictwie. Zestawy te cieszyły się tak wielkim powodzeniem, że Romer nabył obiekt fabryczny, rozbudował go i rozszerzył produkcję o szeroki asortyment przyrządów laboratoryjnych do nauki fizyki oraz typoszereg elektrycznych przyrządów pomiarowych i tachometry samochodowe. Była to produkcja pionierska. Jego mierniki konkurowały z powodzeniem z miernikami znanych firm niemieckich (np. Hartman & Brown).