Huber postawiony został 19 kwietnia przed Trybunałem Ludowym. W czasie krótkiej, pokazowej rozprawy przewodniczący trybunału, sędzia Roland Freisler, w brutalny sposób zaatakował Hubera, a następnie skazał go na śmierć jako buntownika.
13 lipca Huber został zgilotynowany w monachijskim więzieniu Stadelheim wraz z Alexandrem Schmorellem. Władze uniwersyteckie zdjęły Hubera ze stanowiska, a nawet odebrały mu stopień doktorski. Został pochowany na cmentarzu Leśnym w Monachium.
Próba przeprowadzenia w okresie późniejszym zbiórki pieniędzy dla zabezpieczenia przyszłości wdowy Clary Huber spowodowała aresztowanie i skazanie na śmierć Hansa Leipelta, studenta, który odważył się taką akcję zorganizować.
Upamiętnienie Dla upamiętnienia jego walki i śmierci skwer naprzeciw głównego gmachu monachijskiego uniwersytetu został nazwany Professor Huber Platz. Pamięta się również o tym, że w więzieniu, oczekując na wykonanie wyroku, napisał biografię Gottfrieda Leibniza.
Przypisy
Bibliografia Inge Scholl: Die Weiße Rose, Erweiterte Neuausgabe, Frankfurt am Main 1993, .
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Leśnym w Monachium Kategoria:Straceni przez zgilotynowanie Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1943