Konradów () – dzielnica Wałbrzycha na jego zachodnich obrzeżach.
Historia mały|lewo|Kaplica cmentarna na Wzgórzu św. Antoniego na Konradowie Niegdyś Konrad Thal – Dolina Konrada, należała do wałbrzyskiego zagłębia węglowego i początkowo był kolonią Białego Kamienia. W 1753 stało się samodzielną gminą z osobnym swoim kodem pocztowym. W 1795 powstał na Konradowie protestancki cmentarz, a w 1817 roku powstała tam, na Wzgórzu św. Antoniego (Antonsberg), kaplica.
Po reorganizacji Prus, Dolina Konrada należała od 1815 do prowincji śląskiej i była w 1816 roku włączona do powiatu wałbrzyskiego (Landkreis Waldenburg), w którym pozostawała do 1945. W 1818 roku Dolina Konrada liczyła 255 mieszkańców, w 1840 roku było ich 388. Od 1874 Dolina Konrada wraz z Hartau (Opoka – obecny rejon ulic Bema i Sułkowskiego w Wałbrzychu) i Szczawienkiem należały do okręgu Szczawno-Zdrój (Amtsbezirk Salzbrunn). W tym samym roku Dolina Konrada – Konradów, otrzymał połączenie kolejowe do toru linii kolejowej w Wałbrzychu, który w 1914 roku został zelektryfikowany. Od 1925 roku Konradów liczył 868 mieszkańców.