thumb|Boeing 737 Enter Air podczas wznoszenia Wznoszenie (lot wznoszący) – faza lotu statku powietrznego, charakteryzująca się zwiększaniem odległości pomiędzy statkiem powietrznym a ziemią w czasie.
Wznoszenie – ruch statku powietrznego po torze wznoszącym nachylonym do poziomu pod kątem Wznoszenie może być ustalone i nieustalone. Prędkość lotu i kąt nachylenia toru lotu zależą od nadmiaru ciągu (mocy), który równa się różnicy ciągu rozporządzalnego i ciągu niezbędnego do lotu poziomego.
Składowa pionowa prędkości lotu nazywa się pionową prędkością
Dla samolotów poddźwiękowych jest ona największa przy ziemi, a na pułapie teoretycznym jest równa zeru, dla samolotów naddźwiękowych jest ona największa na wysokości 11 km. Największy kąt pochylenia toru lotu uzyskuje się podczas lotu z prędkością optymalną, gdyż nadmiar ciągu jest największy.
W przypadku samolotów poddźwiękowych wznoszenie traktuje się jako ruch ustalony, natomiast samoloty naddźwiękowe (ze względu na duże nadmiary ciągu) mogą podczas wznoszenia rozpędzać się i wtedy wznoszenie należy traktować jako nieustalone. Ze wzrostem wysokości maksymalna prędkość pionowa maleje.