Lech Zborowski (ur. 11 marca 1957 w Zielonej Górze) – polski działacz opozycji antykomunistycznej w PRL.
Życiorys W latach siedemdziesiątych uczeń ZSZ poligraficznej i pracownik Gdańskich Zakładów Graficznych. Pracownik Spółdzielni Inwalidów im. Obrońców Helu w Gdańsku. Pracownik Przedsiębiorstwa „Malmor” w Stoczni Gdyńskiej, a następnie w Stoczni Północnej.
Od 1979 działacz Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Uczestnik spotkań samokształceniowych. Kolporter ulotek i wydawnictw niezależnych. Drukarz i kolporter oświadczeń WZZW. Uczestnik obchodów rocznicy Grudnia ’70 i Konstytucji 3 Maja.
Uczestnik akcji obrony robotników (m.in. Anny Walentynowicz, Lecha Wałęsy, Marka Kozłowskiego). Brał udział w wielu akcjach protestacyjnych i ulotkowych przed kościołami Gdańska i Słupska. Uczestnik akcji ulotkowych i plakatowania, nawołujących do bojkotu wyborów. Kurier – woził niezależną literaturę z Warszawy do Gdańska, którą następnie rozprowadzał do współpracujących z WZZW przedstawicieli poszczególnych zakładów. Przywiózł ostatnią partię na trzy dni przed rozpoczęciem wielkiego strajku.