mały|Grób rodzinny Władysława Maleszewskiego i jego żony Marii Kwaśniewskiej na Starych Powązkach Władysław Maleszewski (ur. 14 czerwca 1921 w Wilnie, zm. 27 lutego 1983 w Warszawie) – polski koszykarz, absolwent Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Wilnie, gdzie debiutował w sporcie, broniąc kadry gimnazjumLietuvos valstybinis archyvas, F. 178, AP.2, B.192-193, obrońca, trener reprezentacji Polski i klubów ligowych, zdobywca dwóch tytułów mistrza Polski w koszykówce jako zawodnik i pięciu tytułów mistrza Polski jako trener, mistrz Polski w siatkówce (1946), działacz Polskiego Związku Koszykówki i Akademickich Związków Sportowych. Autor podręczników „Nauczanie koszykówki” (1954) i „Taktyka koszykówki” (1976).
Kariera sportowa Reprezentacja Polski Reprezentant Polski, debiutował w 1946. Dwukrotnie uczestniczył w ME. W 1946 zajął z drużyną dziewiąte miejsce, zdobył 9 punktów w dwóch meczach. W 1947 zajął wraz z kolegami szóste miejsce. Zagrał prawdopodobnie we wszystkich sześciu meczach, zdobył 15 punktów. Łącznie w latach 1946-1948 zagrał w reprezentacji Polski 15 razy. Występy ligowe Przed II wojną światową był zawodnikiem AZS Wilno, w 1938 zdobył z tą drużyną mistrzostwo Polski juniorów (m.in. z Romualdem Markowskim). Po wojnie zamieszkał w Warszawie.