Stanisław Szadkowski (ur. 25 marca 1895 w Nowych Ostrowach, zm. 27 listopada 1942 w Niepołomicach) – polski działacz robotniczy, komunista, ślusarz.
Życiorys Pochodził z rodziny o szlacheckich korzeniach, urodził się w Nowych Ostrowach koło Kutna. Od 1912 pracował jako tokarz w warsztatach kolejowych w Sochaczewie. Sympatyzował z SDKPiL i uczestniczył w organizowanych przez nią manifestacjach i strajkach. Ok. 1918 zamieszkał w Łodzi, gdzie wstąpił Komunistycznej Partii Polski (KPP). Już na początku wojny polsko-sowieckiej nawoływał do zaprzestania walk; ścigany przez policję przeniósł się do Krakowa, gdzie podjął pracę w Zakładach Wojskowych, a równocześnie, polecony przez Pawła Sierankiewicza i Samuela Marka, kontynuował działalność w zdelegalizowanej KPP. Wkrótce został oddelegowany do Wydziału Wojskowego KC KPP, zajmującego się budowaniem komunistycznej agentury w WP. 6 listopada 1923 włączył się w organizowaną przez PPS w Krakowie manifestację zakończoną starciami z policją (wypadki krakowskie). Po pewnym czasie został zwolniony z pracy pod zarzutem agitacji komunistycznej i zatrudnił się w Zakładach Budowy Maszyn i Aparatury im. Ludwika Zieleniewskiego. Ok.