Bagiennik żmijowaty, mokradłosz żmijowaty (Pseudocalliergon trifarium (Brid.) Hedenäs) – gatunek mchu należący do rzędu rokietowców. Występuje na torfowiskach i mokrych łąkach, w strefie klimatów chłodnych Europy, Azji i Ameryki Północnej.
Rozmieszczenie geograficzne Mech występuje w Europie (Europa Środkowa, Fennoskandia, Dania, Szkocja, Wyspy Owcze), w Azji (Syberia) oraz w północnych częściach Ameryki Północnej. W Polsce gatunek spotykany częściej w części północnej (Pomorze Zachodnie i Wschodnie, Wielkopolska). Na południu szereg rozproszonych stanowisk.
Morfologia Pokrój Roślina tworzy luźne błyszczące darnie żółte lub zielone, a w środku brązowe. Często pojedyncze łodygi wiją się w darniach innych mchów. Budowa gametofitu Łodygi są cienkie, mają długość 8-30 cm i zazwyczaj są wężowato powyginane. Łodygi są gęsto okryte liśćmi, co sprawia, że rośliny mają kształt okrągły, na szczycie zaostrzony. Okrągławo-jajowate liście łodygowe o długości 2 mm i szerokości 1,5 mm są sztywne, zaokrąglone na szczycie i kapturkowate. Komórki blaszki liściowej są mocno wydłużone. Komórki skrzydłowe są brązowe i słabo odróżniają się od innych komórek liścia. Żebro jest pojedyncze i kończy się przed szczytem. Liście gałązkowe mają kształt okrągły i są mniejsze (średnica do 1 mm).