Zbiorniki paliwa o pojemności 120 l zamontowane w skrzydłach. Usterzenie – wolnonośne o obrysie trapezowym. Ster kierunku tworzy jedną całość z kadłubem. Statecznik poziomy nie dzielony. Stateczniki kryte blachą, usztywnione podłużnicami. Ster kierunku z aerodynamicznym odciążeniem rogowym na szkielecie duralowym, kryty płótnem. Podwozie – stałe. Golenie podwozia głównego umieszczone w owiewkach, nieznacznie wysunięte do przodu i rozchylone na boki. U nasady lewej goleni zamontowano reflektor. Podwozie główne o rozstawie kół 2,6 m zaopatrzone w amortyzacje olejowo-powietrzną. Koła o niskociśnieniowym ogumieniu o wymiarach 465 x 165 zaopatrzone w hamulce hydrauliczne. Kółko ogonowe samonastawne z amortyzacją olejowo-powietrzną. Zespół napędowy – silnik Praga M-208B „Doris B”, sześciocylindrowy, płaski, chłodzony powietrzem o mocy startowej 220 KM a nominalnej 180 KM. Rozruch silnika elektryczny. Śmigło drewniane, stałe, dwułopatowe. Prototyp M-2 (SP-PAC) posiadał śmigło typu BJL-5 o średnicy 2,35 m zaś M-2 (SP-PBA) miał śmigło typu BJL-6
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — PZL M-2 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.