Tadeusz Gorazdowski (ur. 3 kwietnia 1907, zm. 25 listopada 1968) – oficer Marynarki Wojennej RP (PMW) dowódca czterech niszczycieli pływających pod polską banderą w czasie II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari. Wśród innych polskich dowódców wyróżniał się tym, że żaden z jego okrętów nie zatonął, a on nigdy nie stracił ani jednego członka załogiW. Pater, Kmdr ppor. Tadeusz Gorazdowski, s.18..

Młodość Urodził się w Sartanie (dziś przedmieście Mariupola) w południowej Rosji, ale rodzice wkrótce przenieśli się do odrodzonej Polski i zamieszkali w Choszczówce pod Warszawą. W 1926 Tadeusz zdał maturę w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1929 ukończył Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej (SPMW) w Toruniu. Ukończył ją z dwunastą lokatą i otrzymał stopień podporucznika. Awans na porucznika otrzymał 1 stycznia 1932, a na kapitana 19 marca 1937. Przed wojną skończył jeszcze dwa kursy specjalistyczne: pierwszy w MW kurs oficerów sygnałowych (październik–grudzień 1932) i 6-miesięczny kurs oficerów nawigacyjnych (1934).

Zaraz po ukończeniu SPMW skierowany został do Francji na kurs w Ecole d'Application des Enseignes de Vaisseau;