RMS Carinthia – brytyjski oceaniczny statek pasażerski (transatlantyk), należący do przedsiębiorstwa żeglugowego Cunard Line. Podczas II wojny światowej służył jako krążownik pomocniczy HMS Carinthia, zatopiony przez U-Boota 7 czerwca 1940.

Budowa i służba jako statek Statek zbudowano w stoczni Vickers w Barrow-in-Furness z przeznaczeniem na linię nowojorską, jako drugi statek o tej nazwie tego armatora, oznaczającej historyczną Karyntię (początkowo przewidywano nazwę „Servia”). Należał do serii 5 statków, nazwanych od historycznych krain („Scythia”, „Laconia”, „Franconia”, „Samaria”). Miał pojemność 20 277 BRT i mógł zabrać 240 pasażerów w klasie I, 460 w klasie II i 950 w klasie IIIJ. Jarosz, Brytyjskie..., s. 46–47..

„Carinthia” została zwodowana 24 lutego 1925 roku (numer budowy 586), a budowę ukończono w sierpniu 1925. W swój pierwszy rejs wyruszyła 22 sierpnia 1925 z Liverpoolu do Nowego Jorku. Oprócz rejsów na linii transatlantyckiej, pływała także z wycieczkami. W 1931 zmodyfikowano pomieszczenia pasażerskie, na klasy: kabinową, turystyczną i III.