Po wojnie, w 1945 roku powstało w różnych dzielnicach stolicy 11 filii Biblioteki Publicznej m. st. Warszawy. Rozwój miejskiej sieci bibliotecznej następował dynamicznie i w 1956 roku pojawiła się potrzeba utworzenia dzielnicowych zespołów bibliotek publicznych, jako jednostek budżetowych dzielnicowych rad narodowych, dla zapewnienia sprawnie funkcjonującego nadzoru merytorycznego. W 1959 roku na terenie Ochoty funkcjonowała VI Czytelnia Naukowa we Włochach, Wypożyczalnia Kompletów Książek oraz cztery wypożyczalnie dla dorosłych (23, 28, 30 i 33) i dwie biblioteki dla dzieci (5 i 22). Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy wraz z siecią bibliotek terenowych tworzyła nadal całość organizacyjną. W 1961 roku powstały Dzielnicowe Biblioteki Publiczne, które przejęły całkowity nadzór nad działalnością placówek funkcjonujących na terenie dzielnicy.
W latach 60. i 70. otworzono kolejne filie dla dorosłych (48, 75, 76, 93, 99) i dla dzieci (41 i 48) oraz XI Czytelnię Naukową. W roku 1977, po przyłączeniu Ursusa do Warszawy, w skład ochockiej sieci bibliotek publicznych weszły wypożyczalnie 116 i 117 oraz Biblioteka dla Dzieci i Młodzieży Nr 64.