Oficerska Szkoła Intendentury (OSI) – szkoła Wojska Polskiego przygotowująca kandydatów na oficerów żywnościowych, mundurowych, finansowych i kwaterunkowo-budowlanych (od 1946 r.), a także płatników, odbiorców technicznych i szefów kancelarii (do 1946 r.)
25 października 1944 r., w Majdanku k. Lublina, przy Głównym Kwatermistrzostwie Wojska Polskiego zorganizowane zostały według etatu Nr 017/527 Kursy przygotowawcze służby intendenckiej. 2 grudnia 1944 r. kursy przemianowane zostały na Oficerską Szkołę Intendentury. 31 stycznia 1945 r. w skład szkoły włączone zostały Kursy oficerów finansowych. W styczniu 1945 r. ówczesny komendant szkoły, ppłk Paweł Koreniew przeniósł ją samowolnie do Lublina za co 30 marca odwołany został z zajmowanego stanowiska. W tym okresie szkoła kształciła słuchaczy w cyklu 3-miesięcznym, a potem 12-miesięcznym. 22 lipca 1945 r. szkoła otrzymała sztandar ufundowany przez społeczeństwo Lublina. W kwietniu 1946 r. szkoła przeniesiona została do Łodzi, a wiosną następnego roku do Zgierza. Okres kształcenia wydłużono do 2, a potem do 3 lat.