Stanisław Strójwąs II (ur. 1870 w Ślepowronach, zm. w marcu 1939 w Warszawie) – polski przemysłowiec, wynalazca i konstruktor.
Życiorys thumb|240px|right|Grobowiec rodziny Strójwąsów na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Przed wybuchem II wojny światowej nazwisko Stanisława Strójwąsa było w Warszawie i całym kraju powszechnie znane, ponieważ był on potentatem w zakresie handlu przyprawami i w produkcji koncentratów spożywczych. Pochodził ze starego warszawskiego rodu, którego historia sięga przynajmniej XVII wieku. W 1655 okupant szwedzki odnotował, że Stroiwąs (Strójwąs) posiadający kamienicę przy ulicy Trębackiej ma zapłacić kontrybucję. Stanisław Strójwąs był synem również Stanisława, weterana z powstania styczniowego, który zmuszony był opuścić kraj i przebywał w Holandii zajmując się handlem. Znajomość języka niderlandzkiego sprawiła, że po powrocie do kraju Strójwąs zajął się handlem z Holandią. Po ukończeniu nauki przez Stanisława (syna) ojciec przekazał mu interes i kontakty. Strójwąsowie handlowali przyprawami z Holandią i jej kolonią tzw. Indiami Holenderskimi. W czasach Królestwa Kongresowego był największym na ziemiach polskich importerem pieprzu, cynamonu i imbiru. Jako pierwszy we wschodniej Europie rozpoczął samodzielne paczkowanie zmielonego pieprzu w torebki o ustalonej gramaturze (jeden łut = ok. 13 gramów).