Johann Georg Kulmus, Johannes Georgius Kulmus, Jan Jerzy Kulmus (ur. 1680 we Wrocławiu, zm. 6 listopada 1731 w Gdańsku) – gdański lekarz, lekarz nadworny Augusta II. Brat Johanna Adama Kulmusa, ojciec Luise Gottsched.
Syn piekarza Adama Kulmusa i Marii Kulmus z domu Flegel. Studiował medycynę w Lipsku, Halle i Lejdzie. W 1702 otrzymał tytuł doktora medycyny, a od 1704 prowadził praktykę lekarską w Gdańsku. Wkrótce został lekarzem nadwornym Augusta II. Pomagał zwalczać epidemię dżumy w Gdańsku w 1709 roku. Korespondował w tym czasie z Nathanielem Gerholdem; listy te zostały bez wiedzy autora opublikowane, co doprowadziło do poważnego zatargu z radą miejską Gdańska. Radni oskarżali Kulmusa o zaszkodzenie miejskim stosunkom handlowym, a aptekarze wystosowali skargę do władz miasta w związku ze stosowaniem przez lekarza leków według własnej receptury. W konsekwencji musiał zapłacić miastu 50 talarów kary, a jego pozycja naukowa uległa poważnemu osłabieniuEugeniusz Sieńkowski. „Kulmus, Jan Jerzy” W: Polski Słownik Biograficzny s. 164.