Antoni Maria Wincenty Galikowski OFM (ur. 22 stycznia 1879 w Łęgu koło Czerska, zm. 30 października 1950 w Siemianowicach Śląskich) – polski kapłan, franciszkanin, prowincjał.

Antoni Galikowski należał do górnośląskiej Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych – Franciszkanów, której był prowincjałem w latach 1938-1950.

Rodzicami o. Galikowskiego byli Jan i Maria z domu Żynda. Zakonnik urodził się 22 stycznia 1879 w Łęgu koło Czerska. Ukończył pruską szkołę powszechną w 1893. W 1898 wstąpił do prowadzonego przez werbistów Niższego Seminarium Duchownego w Nysie. Naukę kontynuował w Mödling koło Wiednia. W 1904 o. Galikowski został przyjęty do franciszkanów przez o. Anastazego Szpręgę OFM. Nowicjat odbywał w Leżajsku w Galicyjskiej Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP (potocznie zwanej bernardyńską). Po złożeniu pierwszej profesji i uzupełnieniu wykształcenia w Sokalu odbył studia filozoficzno-teologiczne w Krakowie i Lwowie w latach 1907-1911. Święcenia kapłańskie przyjął 2 lutego 1910 we Lwowie z rąk bpa Władysława Bandurskiego. Po powrocie do macierzystej prowincji pracował najpierw we Wronkach, a następnie w Miejskiej Górce na Goruszkach.