4 Squadron RAAF.
Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 21 lutego 1918 w okolicach Habourdin na samolocie Sopwith Camel o numerze seryjnym B2551 nad niemieckim samolotem Albatros D.V. Ostatnie 7 zwycięstwo odniósł 4 listopada na samolocie Sopwith Snipe (E8052) nad samolotem Fokker D.VII w okolicach Buissenel.
Po zakończeniu wojny Jones razem z jednostką, z siłami okupacyjnymi, przebywał na terenie Niemiec. Powrócił do Australii w czerwcu 1919 roku.
Okres międzywojenny W sierpniu 1921 Jones został przyjęty do służby w Royal Australian Air Force. Przez pięć lat pełnił funkcję dowódcy odpowiedzialnego za warsztaty w bazie lotniczej Point Cook. Był także odpowiedzialny za testowanie naprawionych samolotów. W 1926 roku na dwa lata został przeniesiony do No.1 Flying Training School (1FTS), gdzie sprawował funkcję instruktora i dowódcy odpowiedzialnego za szkolenie praktyczne. W 1928 roku został skierowany na dalsze szkolenia do Anglii. Przez dwa lata uczęszczał do the Royal Air Force Staff College. Po powrocie w październiku 1930 do Australii został mianowany dowódcą dywizjonu treningowego w bazie Point Cook. Po kolejnych dwóch latach Jones został awansowany na stanowisko Dyrektora szkoleń w Dowództwie RAAF (Director of Training at RAAF Headquarters).