Historia poznania Jaskinia została „odkryta” w dniu 22 marca 1954 r. poprzez przekopanie otworu w osuwisku, spod którego wyciekała woda znanego od dawna Trawnego Wywierzyska (słow. Trávna vyvieračka, węg. Gyepű). Siedmioosobowym zespołem speleologów z Rożniawy kierował Viliam Rozložník. 12 lipca 1955 r. ten sam zespół dokończył budowę metodą górniczą długiego na 25 m sztucznego wejścia do jaskini. Do 1958 r. Rozložník z towarzyszami prowadził badania jaskini, docierając do VII jeziora i po raz pierwszy stosując na szerszą skalę nurkowanie w syfonach z użyciem akwalungów.

W 1962 roku jaskinię ponownie badała i kartowała 15-osobowa grupa z Pragi (Krasová sekce Společnosti Národního Musea Praha), określając długość korytarzy jaskini po koniec VII jeziora na 470 m. W 1978 r. speleonurkowie z Trenczyna osiągnęli w zamykającym jaskinię III syfonie odległość 125 m. Speleolodzy słowaccy przypuszczają, że system ciągnie się dalej w głąb płaskowyżu, a długość korytarzy jaskini określa się nawet na ok. 800 mHochmuth Z.: Krasové územia...,s. 131.

Przypisy