Turzyca długokłosa (Carex elongata L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w Eurazji na obszarze od Francji i Wysp Brytyjskich po zachodnią Syberię. W Polsce pospolity gatunek rodzimy, rzadszy w górach i lokalnie na niżu, np. na północnym Mazowszu.
Morfologia 180px|left|thumb|Kłoski z kwiatami left|180px|thumb|Kłoski z owocami Pokrój Bylina kępkowa, wysokości 30-70(100) cm. Łodyga Trójkanciasta, górą szorstka, u dołu okryta brunatnymi pochwami liściowymi. Liście Prawie tak długie jak łodyga, wiotkie, jasnozielone, szerokości 2-4(6) mm, posiadają trójkanciasty szczyt. Kwiaty Roślina jednopienna, kwiaty rozdzielnopłciowe tworzące w kątach przysadek (6)8-12(18) obupłciowych kłosków, gęsto stojących w wydłużonym kłosie. Kłoski podłużne, walcowate, długości 5-12 mm i grubości ok. 5 mm, u podstawy kwiaty męskie, wyżej żeńskie. Kwiaty męski z trzema pręcikami, żeńskie z jednym słupkiem o dwóch znamionach. przysadki szerokojajowate, długości 2 i szerokości 1,5 mm, jasnobrunatne do rdzawych, zielonym grzbietem i białym brzegiem. Podsadka kłosa niekiedy może być liściasta. Owoce Orzeszek podłużnie jajowaty, długości ok. 1 mm, żółtobrązowy, otoczony pęcherzykiem.