Aria na strunie G – aria pochodząca ze suity orkiestrowej D-dur nr 3 (BWV 1068) autorstwa Jana Sebastiana Bacha. Należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej popularnych dzieł Bacha.
Nieznany jest dokładny rok powstania suity, z której pochodzi aria, jednak miało to miejsce między 1717 a 1723 rokiem. Bach napisał utwór na zamówienie Leopolda, księcia Anhalt-Köthen. Nazwę, pod którą dziś jest znana, aria zawdzięcza niemieckiemu skrzypkowi Augustowi Wilhelmj, który zaaranżował ją (dokonał transkrypcji) tak, by możliwe było jej wykonanie tylko na dwa instrumenty: skrzypce i fortepian (zgodnie z nazwą, pierwotnie suita została napisana na całą orkiestrę). Wykonując utwór, Wilhelmj grał tylko na jednej strunie swoich skrzypiec – strunie G. Aby było to możliwe, przetransponował tonację arii z D-dur na C-dur i przeprowadził transpozycję o oktawę w dół.
Aria była wielokrotnie aranżowana na rozmaite kombinacje instrumentów.