thumb La Pícara Justina (właśc. Libro de entretenimiento de la Pícara Justina, pol. Księga rozrywek łotrzycy Justiny) – hiszpańska powieść łotrzykowska wydana w 1605 roku w Medina del Campo. Autorem utworu był prawdopodobnie Francisco López de Úbeda, hiszpański lekarz i pisarz. Utwór jest jedną z pierwszych powieści łotrzykowskich i jednocześnie pierwszą, której główną bohaterką jest kobieta.
Utwór powstał prawdopodobnie w latach 1602–1603. Miał w zamierzeniu autora stanowić parodystyczną odpowiedź na powieść łotrzykowską Guzmán de Alfarache Mateo Alemána. Nawiązania do utworu Alemána pojawiają się m.in. w skomplikowanej strukturze utworu (rozbudowany podział na księgi, rozdziały i części), w konstrukcji bohatera (beztroska i pogodna Justina jest przeciwieństwem zgorzkniałego Guzmána) oraz aluzjach (np. Justyna obiecuje, że w kolejnej części swoich przygód poślubi Guzmána).
Większość badaczy zakłada, że autorem powieści jest Francisco López de Úbeda, jednak nie jest to całkowicie pewne. Np. według Franka Chandlera rzeczywistym autorem historii Justiny był dominikanin Andrés Pérez de León, który ukrył się pod nazwiskiem Lópeza.