przypuszcza się, że w klasztorze dominikanek pod wezwaniem św. Sykstusa przy Via AppiaM. Bellonci, Lukrecja Borgia. Jej życie i czasy, Warszawa 1988, s. 28.R. Gervaso, Borgiowie, Warszawa 1988, s. 71. i w domu swojej krewnej Adriany de MilaM. Bellonci, Lukrecja Borgia. Jej życie i czasy, Warszawa 1988, s. 25.R. Russell, Borgia Lucrezia, s. 51.. Nie wiadomo wiele na temat edukacji Lukrecji; pewne jest, że posługiwała się biegle językiem włoskim i katalońskim. Poza tym znała francuski i łaciński oraz słabo grecki. Lukrecja uczyła się też muzyki, rysunku i haftowaniaF. Gregorovius, Lukrecya Borgia, według dokumentów i korrespondencyj współczesnych, tłum. F.H. Lewestam, Warszawa 1877, s. 37-38..
26 lutego 1491 została zaręczona z hiszpańskim szlachicem, don Cherubinem (Querubinem) Juanem de Centelles. Zgodnie z umową w ciągu roku miała się udać do Hiszpanii i w ciągu następnych sześciu miesięcy poślubić narzeczonego. Do małżeństwa nie doszło, a niedługo potem Lukrecja została zaręczona z innym Hiszpanem, don Gasparem d’Aversa, hrabią Procida.