Nie zrażony niepowodzeniem przy pierwszym podejściu, komandor Paul Talbot zarządził zwrot amerykańskiej kolumny wstecz i powtórne przejście, które okazało się być znacznie bardziej skuteczne. „Parrott” odpalił trzy torpedy topiąc „Somanaura Maru” o ładowności 3519 ton. Dwie minuty później „Pope”, „Parrott” i „Paul Jones” odpaliły torpedy w kierunku innego statku zatapiając „Tatsukami Maru” o ładowności 7000 ton, a następnie 4 skuteczne torpedy w kierunku dużego okrętu patrolowego i transportowca „Kuretake Maru” o ładowności 5000 ton. Po wyczerpaniu torped amerykańskie niszczyciele otworzyły ogień z dział kalibru 102 mm. Oślepiona dymem i zaskoczona niespodziewanym atakiem japońska eskorta nie mogła się początkowo zorientować, czy konwój jest atakowany przez jednostki nawodne, czy też został zaatakowany przez alianckie okręty podwodne. Gdy huk dział amerykańskich niszczycieli zdradził wreszcie źródło ataku, Japończycy odpowiedzieli jedynie słabym ogniem, gdyż obawiali się przypadkowego trafienia własnych jednostek. Przed nastaniem świtu Talbot zarządził odwrót.