Edward Tomasz Wincenty Sobeski, ps. „Bończa” (ur. 17 maja 1912 w Krakowie, zm. 6 września 1944 w Warszawie) – rotmistrz Armii Krajowej, dowódca batalionu „Bończa” w powstaniu warszawskim.
Życiorys Urodził się 17 maja 1912 w Krakowie, w rodzinie Michała, profesora Uniwersytetu Poznańskiego. W 1915 wraz z rodziną przeniósł się do Poznania. Absolwent Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1935 i 99. lokatą, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 92. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 pełnił służbę w 7 pułku strzelców konnych w Biedrusku na stanowisku dowódcy plutonu w 2. szwadronie. W sierpniu 1939 został przydzielony do Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Biedrusko” w Kraśniku. Walczył pod Biłgorajem, a po rozformowaniu jednostki przedostał się do Warszawy, gdzie podjął działalność konspiracyjną w Służbie Zwycięstwu Polski.