Przez jakiś czas pełnił także funkcję rektora Uniwersytetu Indonezyjskiego.

W Indonezji dał się poznać tamtejszemu społeczeństwu jako osoba o niezwykłej wrażliwości społecznej, solidaryzująca się z biednymi i cierpiącymi. Zdobył wielkie uznanie za krzewienie dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego.

W 2001 roku został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. Agencja Prasowa Indonezji i Timoru Wschodniego, nr 3, maj 2001 a w 2002 Wydział Teologiczny Uniwersytetu w Lucernie przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

Publikacje Normative Voraussetzungen im Denken des jungen Marx (1843–1848). Dissertation, Freiburg-München 1975. Javanische Weisheit und Ethik: Studie zu einer Östlichen Moral. Oldenbourg, München/Wien 1981, . Neue Schwingen für Garuda. Indonesien zwischen Tradition und Moderne, München 1989, .

Przypisy

Bibliografia Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, pod red. M. Kowalcze i J. Laski, t. 2, KTO, Kłodzko 2009.