thumb|Ratusz thumb|Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia thumb|Kościół pw. św. Krzyża Borek Wielkopolski (niem. Borken, Berck; do 21 listopada 1958 BorekM.P. 1958 nr 89 poz. 496) – miasto w Polsce w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, około pół kilometra na zachód od rzeki Pogony, na zachodnim krańcu Wysoczyzny Kaliskiej. Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Borek Wielkopolski.
Miasto jest siedzibą parafii Pocieszenia NMP. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii poznańskiej, archidiecezji poznańskiej, dekanatu boreckiego.
Według danych z 31 grudnia 2009 r. miasto liczyło 2527 mieszkańców. Zajmuje powierzchnię 6,16 kilometra kwadratowego.
Podział administracyjny Borek Wielkopolski składa się z trzech części: Starego Miasta, osiedla 600-lecia oraz osiedla Północ. Historia Borek posiada długą oraz interesującą historię. Jego początki sięgają wsi Borowo, która po raz pierwszy została wspomniana w dokumentach z 1298 roku. Pierwszym właścicielem osady był Dominik de Borek. W XIV wieku, na prawym brzegu Pogony, istniała wieś Zdzież, zaś na lewym brzegu, obecnym miejscu Zdzieża, znajdowało się pastwisko znanym jako Smogorz. Pod koniec XIV wieku dziedzicem stał się Henryk Zimnowodzki, kasztelan książęcy oraz dworzanin Władysława Jagiełły.