oraz krytyczkę Lucy LippardArt Outdoors, In and Out of the Public Domain, Studio International, marzec-kwiecień 1977..
Charakterystyka Prace site-specific często polegają na połączeniu „stacjonarnych” elementów rzeźbiarskich z elementami krajobrazu – dla dzieł plenerowych, bądź architekturą – dla realizacji we wnętrzach. Sformułowanie dzieła często poprzedzone jest badaniem kulturowej matrycy miejsca – uwzględniającym jego aspekty historyczne, architektoniczne, topograficzne, środowiskowe, społeczne, krajobraz pierwotny czy historię krajobrazu kulturowego. Opiera się na uwypukleniu dostrzegalnych, bądź odkrywaniu ukrytych w przestrzeni znaczeń, ich przetworzeniu i prezentacji. Prace prezentowane w przestrzeni zamkniętej są często tworzone w porozumieniu z architektami budynków, czasem zaś przez nich samych.
Termin jest również używany dla określenia pracy, która w sposób materialny przymocowana jest do określonej lokalizacji. W tym rozumieniu istotną część dorobku architektury można uznać za dzieło site-specific. Również prace korzystające z osiągnięć technologii blue box uzyskują opisywaną cechę, nie mogą być bowiem prezentowane w przestrzeniach o odmiennej architekturze.