Stefan Dąmbski ps. Żbik I (ur. 3 grudnia 1925 w Nosówce, zm. 13 stycznia 1993 w Miami) – w latach 1942–1945 żołnierz grupy dywersyjnej Podobwodu AK Rzeszów-Południe i wykonawca wyroków śmierci (likwidator).
Życiorys Urodził się 3 grudnia 1925 w Nosówce w rodzinie ziemiańskiej. Jego ojcem był Kazimierz Dąmbski (1899–1958), po ojcu Aleksandrze dziedzic dóbr ziemskich z folwarkiem w Nosówce oraz przewodniczący tamtejszej Rady Szkolnej, były legionista, odznaczony za udział w bitwie o Lwów (1918–1919) w szeregach 38 pp, porucznik w 6 Pułku Artylerii Polowej podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920–1921), słuchacz Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu w 1920 i Szkoły Strzelania Artylerii tamże w połowie lat 30., od 1928 członek Komisji Rolnej przy Radzie Powiatu Rzeszowskiego, po parcelacji majątku latem 1939 wysłannik Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Kolumbii, w latach II wojny światowej i do 1946 redaktor naczelny nowojorskiego „Nowego Świata” (związanego wówczas z orientacją piłsudczykowską Ignacego Matuszewskiego), po wojnie właściciel domu w Miami i w latach 50. kierownik sali w tawernie polonijnego biznesmena radiowego w Buffalo.