Mitrydates z Pergamonu lub Mitrydates Pergameński (gr. Μιθριδάτης, Mithridátēs; zm. 46 p.n.e. pod Pantikapajonem) – wódz rzymski, pretendent do królestwa bosporańskiego jako Mitrydates II od 47 p.n.e. do swej śmierci. Syn Menodota, obywatela miasta Pergamonu i Adobogiony, siostry Brogitarusa, tetrarchy Trokmów, plemienia na terenie Galacji.
Adobogiona, matka Mitrydatesa, była rzekomo kochanką Mitrydatesa VI Eupatora Dionizosa, króla Pontu i Bosporu. Mitrydates podobno wyglądem przypominał króla. Ten wziął go zapewne z tego powodu z Pergamonu do swego obozu i trzymał przy sobie Wiela lat, by pobierał edukację oraz szkolił się w życiu wojskowym. Dzięki swym naturalnym zdolnościom zdobywał coraz wyższe stanowiska oraz szacunek rodaków. W r. 64 p.n.e. zaczął wykonywać główny zarząd nad sprawami swego rodzimego miasta. W r. 59 p.n.e. przebywał w Rzymie.