Leukon I (, zm. 349 p.n.e.) – dziedziczny archont Bosporu z dynastii Spartokidów od 389 p.n.e. do śmierci. Najstarszy syn Satyrosa I, archonta Bosporu. Miał dwóch młodszych braci: Metrodorosa i Gorgypposa I (zm. ok. 349 p.n.e.), który współrządził z nim w regionie Sindów.
Eneasz Taktyk, grecki oficer i teoretyk wojskowy z IV wieku p.n.e., w dziele Obrona oblężonego miasta podał o nim informację, że „przestawał wręcz wypłacać żołd tym swoim strażnikom, którzy popadli w długi, grając w kości lub dopuszczając się innych nadużyć”. Dał go jako przykład, poruszając temat strażników bram. Leukon otrzymał obywatelstwo ateńskie za sprzedaż zboża. Ateńczycy uhonorowali także jego synów. Ok. 353 r. Leukon miał prowadzić wojnę z Artabazosem, satrapą perskim.
Poliajnos, inny pisarz grecki, podał cztery historie na jego temat. Pierwsza opowiada, że gdy Leukon potrzebował pieniędzy, kazał oddać wszystkie pieniądze, ponieważ chciał wybić nową monetę. Po czym użył nowej sztancy, wybijając podwójną wartość. W ten sposób uzyskał pięćdziesiąt procent zysku. Według drugiej, gdy dowiedział się o sprzysiężeniu przeciw niemu, pożyczył pieniądze od kupców, po czym poprosił ich, by byli jego strażą przyboczną, bowiem ratując mu życie z rąk spiskowców, odzyskają pieniądze. Kupcy zgodzili się, a Leukon z ich pomocą zgładził wrogów.