Podczas wojny wietnamskiej na bazie zwiadowczych kompanii Long Range Reconnaissance Patrol (LRRP) i Long Range Patrol (LRP) utworzono 15 niezależnych kompanii rangerów. Ich zadaniem było dalekie rozpoznanie na terenie przeciwnika. Zgrupowane były w 75 Pułku Piechoty (w 1986 nazwani Ranger), który nawiązywał tradycją do działającego w latach 1943–1944 w Birmie podobnego oddziału zwanego Merill’s Marauders. Kompanie obecne były na froncie do 1972 roku, po czym wszystkie, z wyjątkiem dwóch, rozformowano.
75 Pułk Ranger
200px|mały|Rangers w 1986 roku Wybuch wojny Jom Kipur i związana z nią destabilizacja sytuacji politycznej na Bliskim Wschodzie skłoniło dowództwo amerykańskiej armii do utworzenia pułku rangerów. Na bazie dwóch kompanii, które powróciły z Wietnamu, odtworzono w 1974 roku 1st i 2nd Ranger Battalion. W 1980 roku ich żołnierze wzięli udział w nieudanej próbie odbicia zakładników w amerykańskiej ambasadzie w Teheranie (operacja Orli Szpon), a trzy lata później w inwazji na Grenadę.
W 1984 roku powstał 3. batalion oraz dowództwo pułku (zwanego wtedy 75 Pułkiem Piechoty). W 1986 roku formalnie powołano 75 Pułk Rangerów. Przejął on oznaczenia i tradycje rangerów z II wojny światowej (współdzieli je z US Army Special Forces).