PERT (ang. Program Evaluation and Review Technique technika programowania oceny i zmian) – technika diagramów sieci czynności opisanych za pomocą łuków, oznaczających oczekiwany czas trwania czynności oraz technika estymacji oczekiwanego czasu realizacji projektu.
Została opracowana przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych w latach 1956–1957, na potrzeby marynarki wojennej USA podczas realizacji projektu budowy rakiet balistycznych Polaris. Początkowo wykorzystywana głównie przy dużych, wieloletnich programach wojskowych, z czasem znalazła również zastosowanie w projektach cywilnych.
W metodzie PERT projekt jest przedstawiany w postaci diagramu sieciowego, czyli grafu skierowanego, którego wierzchołki stanowią zadania składające się na projekt, natomiast łuki reprezentują ukierunkowane powiązania pomiędzy zadaniami i są do nich przypisane czasy trwania poszczególnych czynności wymaganych do przejścia do następnego zadania.
Podobnie jak w przypadku metody CPM istotą metody PERT jest analiza ścieżki krytycznej.