Wodorosiarczek amonu, – nieorganiczny związek chemiczny, nietrwała wodorosól amonowa kwasu siarkowodorowego.
Występowanie Stały wodorosiarczek amonu tworzy jedną z 3 warstw chmur w atmosferach planet-olbrzymów w Układzie Słonecznym. Chmury te zlokalizowane są powyżej chmur złożonych z lodu, a poniżej chmur zestalonego amoniaku. Według modeli matematycznych stały występuje w chmurach: na Jowiszu w temperaturach od −95 do −65 °C przy ciśnieniu ok. 1,5–2 atm na Saturnie w temperaturach od −95 do −55 °C przy ciśnieniu ok. 2,5–4,5 atm na Uranie w temperaturach od −80 do −50 °C przy ciśnieniu ok. 15–30 atm na Neptunie w temperaturach od −75 do −45 °C przy ciśnieniu ok. 15–35 atm.
Otrzymywanie Można go otrzymać w wyniku długotrwałego (ok. 24 h) nasycania siarkowodorem rozcieńczonej (poniżej 7%) wody amoniakalnej lub rozcieńczonego roztworu soli mieszanej w temperaturze 0 °C. Uzyskane roztwory są bezbarwne, lecz na powietrzu szybko żółkną wskutek powstawania wielosiarczków.
Reakcje prowadzone z użyciem bardziej stężonych roztworów amoniaku w wodzie lub etanolu, a także w warunkach bezwodnych w fazie gazowej prowadzą do uzyskania soli mieszanych o składzie od do . Tworzą one białe kryształy o pokroju igieł lub płatków, łatwo sublimujące w temperaturze pokojowej.