Eduard Nyáry (ur. ok. 1830, zm. 4 września 1863) – major, hrabia, z pochodzenia Węgier.
Życiorys W dzieciństwie uczeń Akademii Wojskowej w Wiedniu. Około 17 roku życia został oficerem, przydzielono go do pułku Huzarów stacjonującego w Żółkwi. Uczestnik Wiosny Ludów. Walczył w powstaniu węgierskim w latach 1848–1849 pod sztandarami generała Józefa Bema. Uczestniczył w wojnie krymskiej, gdzie za waleczność otrzymał odznaczenia i stopień majora. Następnie przez rok pełnił obowiązki przy budowie kolei. W latach 1860–1861 we Włoszech uczestniczył w wyprawie tysiąca Giuseppe Garibaldiego. Później powrócił do Turcji, gdzie pracował w służbie rządowej przy budowie kolei i przy naprawie twierdz do roku 1862. 15 lutego 1863 roku, Garibaldi w trakcie powstania styczniowego zwrócił się do społeczeństw Europy z głośnym apelem Nie opuszczajcie Polski. Najprawdopodobniej za tym apelem wiosną 1863 roku Eduard Nyáry znalazł się na ziemiach polskich. Podczas bitwy pod Kobylanką zastąpił na krótko gen. Aleksandra Waligórskiego dowodząc jednym z natarć. Wziął udział w wyprawie na Radziwiłłów (zakończonej niepowodzeniem 2 lipca 1863). Na początku września przyłączył się do partii Marcina Lelewela Borelowskiego.