Canal Defence Light (CDL) – sekretna broń brytyjskiej konstrukcji, używana podczas II wojny światowej. Jedno z „Dziwadeł Hobarta”.
Urządzenie to bazowało na użyciu potężnego reflektora z lampą łukową zamontowanego w wieży czołgu, który wysyłał bardzo mocny strumień światła wartości 13 milionów kandeli. Przeznaczeniem tego wynalazku było użycie go podczas nocnych ataków, kiedy to snop światła miał oznaczać pozycje wroga, drugim zadaniem, które miałaby spełniać ta broń było oślepienie i zdezorientowanie oddziałów nieprzyjaciela, co utrudniać miało prowadzenie skutecznego ognia. Nieprecyzyjna nazwa „Canal Defence Light” miała za zadanie ukryć faktyczne przeznaczenie tego sprzętu.
Opis Reflektor montowany był zamiast działa w opancerzonej wieży czołgu. Początkowo do tego celu używany był czołg Mk II Matilda, zastępując jego standardową wieżyczkę nową, cylindryczną, która wyposażana była w atrapę uzbrojenia oraz reflektor „CDL”. W późniejszym okresie, do tego celu wykorzystywano czołg amerykańskiej produkcji – M3 Grant, który był lepszy od swojego poprzednika w kilku kwestiach – był nowocześniejszy, bardziej przestronny oraz szybszy, przez co mógł dotrzymać kroku takim czołgom, jak na przykład M4 Sherman.