Aleksander Wisłocki (ur. około 1820, zm. 18 listopada 1898 w Dębicy) – prawnik, notariusz, radny i burmistrz Tarnowa.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny herbu Sas, wywodzącej się z Kulczyc. Z wykształcenia był prawnikiem, notariuszem. Od 1870 roku pełnił funkcję radnego Rady Miasta Tarnowa. Po wyborach w grudniu 1877 roku został wybrany burmistrzem miasta.
W czasie pełnienia przez Aleksandra Wisłockiego urzędu, w Radzie Miasta zaostrzył się konflikt dotyczący sposobu zarządzania propinacją alkoholową. Część radnych, z Karolem Kaczkowskim, była zwolennikami wydzierżawienia przez miasto dochodów z propinacji, pozostali, w tym burmistrz, optowali za zarządzaniem propinacją przez urzędników miejskich. Ostatecznie w 1880 roku przeważyła opcja prezentowana przez grupę skupioną wokół Aleksandra Wisłockiego. Miasto wykupiło prawo do poboru połowy dochodów z propinacji od księcia Eustachego Sanguszki, za sumę 300 tysięcy florenów, zaciągając na ten cel pożyczki w Galicyjskiej Kasie Oszczędnościowej we Lwowie i Kasie Oszczędności Miasta Tarnowa. Zadłużenie miasta osiągnęło najwyższy poziom w historii, co spowodowało ograniczenie inwestycji.