W grudniu 1921 toczył się proces w sprawie morderstwa sierżanta policji Johannesa Buchholtza, pracownika działu księgowości koszarów Stennesa, którego na krótko przed śmiercią Stennes oskarżył o defraudację i zawiesił w czynnościach służbowych. Z braku dowodów Buchholtz wrócił na stanowisko, jednocześnie odgrażając się, że ujawni nielegalne transfery pieniężne, nielegalnie gromadzoną broń, a także opowie o funkcjonującym na terenie jednostki sekretnym stowarzyszeniu – Buchholtz został zastrzelony w swoim biurze w czerwcu 1921. Stennes został zawieszony w czynnościach służbowych i zeznawał jako świadek w procesie. Dwóch policjantów oskarżonych o morderstwo Buchholtza zostało uniewinnionych, jednak prezydium policji nie przywróciło Stennesa na stanowisko dowódcy. 28 lutego 1922 Stennes odszedł z policji na własną prośbę. Wkrótce potem Carl Severing rozwiązał dawny oddział Stennesa.
Czarna Reichswehra Stennes wstąpił do Czarnej Reichswehry (niem. Schwarze Reichswehr), gdzie objął dowództwo IV batalionu piechoty. Jako komendant Fortu Hahneberg prowadził nielegalne szkolenia wojskowe młodych członków organizacji nacjonalistycznych. Wsparł pucz kostrzyński, oszańcowując się wraz z oddziałem w twierdzy Hahneberg, by w końcu poddać się siłom policji i Reichswehry.