Losy powojenne Ołtarz został wykonany z przeznaczeniem do kościoła św. Jana, w którym znajdował się aż do początku 1945 roku, kiedy to na Pomorze Zachodnie zaczęły wkraczać wojska 1 Frontu Białoruskiego. Większość najcenniejszych ruchomych dzieł sztuki (w tym poliptyk) ewakuowano z miasta do pobliskiego Pęzina. Następnie stamtąd zabytki (z wyjątkiem poliptyku świętojańskiego) przewieziono w głąb Niemiec. Po wojnie skrzydła ołtarza odnalazły się w Szczecinie, a w 1958 część rzeźb odkryto w kościele w podstargardzkim Tychowie. Obecnie wszystkie zachowane elementy poliptyku znajdują się w Muzeum Narodowym w Szczecinie. Są tam przechowywane trzy spośród czterech skrzydeł malarskich. Natomiast ze snycerskiego wnętrza ołtarza zachowało się prawe skrzydło (bez jednej figurki), postaci Jezusa i Marii, sześć pojedynczych rzeźb świętych oraz dwie sceny z życia Jana ChrzcicielaMajewski M., Armia Czerwona kolekcjonerem dzieł sztuki. Stargardzkie straty wojenne. Część II, "Głos Stargardzki", 6/7 kwietnia 2002, s. 7.. Pozostałe elementy uważa się za zaginione.
Przypisy
Bibliografia A. Karłowska, Poliptyk świętojański ze Stargardu, "Materiały Zachodniopomorskie", t. 4, 1958, s.363-373. E. Schneider, Schnitzaltäre des 15. und des frühen 16. Jahrhunderts in Pommern, Berlin 1914.
Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu Kategoria:Stargard Kategoria:Obrazy nieznanych malarzy gotyckich Kategoria:Muzeum Narodowe w Szczecinie