Krótko po przekazaniu kolekcji muzeum do Uniwersytetu Manchesterskiego w 1867 roku, zdecydowano, że Beswick jest „nieodwołalnie i bezsprzecznie martwa” i przyszedł czas, żeby ją pochować. Od roku 1837 zgodnie z prawem Wielkiej Brytanii przed pochowaniem ciała musiał być wystawiony akt zgonu. Beswick zmarła w roku 1758, więc konieczne było zwrócenie się do Sekretarza Stanu, który wydał polecenie pochówku. Za zezwoleniem biskupa Manchesteru ciało Hannah Beswick złożono w nieoznakowanym grobie na cmentarzu w Harpurhey 22 lipca 1868 roku, przeszło 100 lat po śmierci.

Skarb i zjawa W roku 1745 Karol Edward Stuart zaatakował i zajął Manchester. Wydarzenie to wywołało u Beswick obawę o bezpieczeństwo i pieniądze, które zdecydowała się zakopać. Na krótko przed śmiercią obiecała zdradzić krewnym położenie skarbu, ale nie udało jej się dożyć tej chwili. Jej dom, Birchin Bower, przerobiono na mieszkania dla robotników i kilkoro z nich wierzyło, że widziało postać ubraną w czarną, jedwabną suknię i biały czepiec, którą wzięli za ducha Hannah Beswick. Postać sunęła przez salon i rozpływała się na jednej ze ścieżek.