Leon N. Cooper (ur. 28 lutego 1930 w Nowym Jorku, zm. 23 października 2024 w Providence) – amerykański fizyk, noblista.
Profesor związany z Uniwersytetem Browna (w Providence), Uniwersytetem Illinois w Urbanie i Champaign oraz Uniwersytetem Stanu Ohio (w Columbus), dyrektor Center for Neural Science Uniwersytetu Browna, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, Comstock Prize in Physics i innych nagród, członek National Academy of Sciences w Waszyngtonie.
Nagrodę Nobla otrzymał w 1972 r., wspólnie z Johnem Bardeenem i Robertem Shriefferem, za sformułowanie teorii nadprzewodnictwa, nazwanej później teorią BCS. Jest też odkrywcą istnienia par elektronów, nazwanych od jego nazwiska parami Coopera. W 1973 r. zajął się badaniem pamięci, a w szczególności . Wraz ze swoimi doktorantami, Elie Bienenstockiem i Paulem Munro, opracował tzw. .
Życiorys Urodził się jako Leon N. Kupchik. Był starszy z dwójki dzieci Irvinga i Anny (Zoli) Kupchik. Jego ojciec pochodził z obszaru obecnej Białorusi, wówczas będącej częścią Rosji. Był on mienszewikiem i wyemigrował po zwycięstwie bolszewików w rewolucji październikowej. Po osiedleniu się w Stanach Zjednoczonych pracował jako zecer w drukarni. Matka Leona, która zajmowała się domem, była Polką.