Język bagulalski (nazwy własne Kwantl hekua, Bagolal) – jeden z niewielkich języków kaukaskich, używany przez Bagulalów. Należy do języków andyjskich w zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich. Bagulalski jest blisko spokrewniony z językiem czamalalskim oraz tindyjskim.
Językiem bagulalskim posługuje się ludność w kilku niewielkich wioskach w dwóch południowodagestańskich okręgach, cumadyjskim oraz achwaskim.
Według danych z 2010 r. posługuje się nim 1450 osób.
Dane mówiące o liczbie osób posługujących się tym językiem są bardzo rozbieżne i niepewne, według statystyk w 1926 r. języka tego używało ok. 3 tys. osób. W późniejszym czasie Bagulalowie uznawani byli za odłam Awarów i tak też zapisywani podczas kolejnych spisów powszechnych. Informacje z lat późniejszych są wyłącznie szacunkowe i zależą od źródła. Dla przykładu, szacunki z roku 1962 mówiły o 5,5 tys. użytkowników języka bagulalskiego, dane podawane za rok 1967 r. oscylowały wokół liczby 4 tys., informacje z roku 1990 donosiły o ok. 2 tys. Bagulalów, natomiast według spisu powszechnego, przeprowadzonego na terenie Federacji Rosyjskiej w 2000 r. liczba osób posługujących się tym językiem wynosiła zaledwie 40 osób, z tego zaledwie 18 na obszarze Dagestanu.