Czas wewnątrzpochwowego opóźnienia wytrysku – IELT (ang. Intravaginal Ejaculation Latency Time), zwany też czasem latencji śródpochwowej, termin medyczny wprowadzony do użycia w 1994, umożliwiający zobiektywizowanie kryteriów przedwczesnego wytrysku.
IELT to czas od immisji (momentu wprowadzenia prącia do pochwy), do początku ejakulacji. W 2005 badanie (z użyciem stopera) przeprowadzone na zdrowych mężczyznach w stałych związkach wykazało, że mediana tego czasu wynosi 5,4 minuty (był on zależny od wieku mężczyzny). Według "The New Naked: The Ultimate Sex Education for Grown-Ups" czas przeciętnego stosunku to 7,3 min, a 43% stosunków kończy się przed upływem 2 minut.
IELT poniżej 15 sekund wskazuje na ciężką postać wytrysku przedwczesnego, czas od 15 sekund do 1 minuty na umiarkowaną, a od 1 do 2 minut za postać łagodną. IELT powyżej 2 minut nie jest traktowany jako patologiczny.
Funkcjonuje też szczegółowe nazewnictwo, które rozróżnia wytrysk przedwczesny i wytrysk zbyt wczesny. Wytrysk przedwczesny ma miejsce wtedy, gdy do ejakulacji dochodzi jeszcze przed wprowadzeniem członka do pochwy lub w okresie krótszym niż 15 sekund po wprowadzeniu członka do pochwy.