Matthias Flacius (łacińska forma nazwiska Vlacich, właściwie Franković), zwany Illyricus (ur. 3 marca 1520 w Albonie, zm. 11 marca 1575 we Frankfurcie nad Menem) – chorwacki teolog luterański, działacz reformacyjny, reprezentant gnezjoluteranizmu, uczestnik licznych sporów teologicznych.

Życiorys Pierwsze lata Matthias Flacius urodził się w Albonie (obecnie chorwackie miasto Labin) w Istrii. Ze względu na miejsce urodzenia nadano mu przydomek Illryricus (pochodzący z Ilirii). Jego ojciec, znaczący obywatel Albony, zmarł gdy Flacius był jeszcze młody. Wykształcenie, a zwłaszcza solidne studia filozoficzne, otrzymał w Wenecji od poważanego humanisty Baptisty Egnatiusa. Flacius, wówczas gorliwy katolik, postanowił wstąpić do zakonu, studiować teologię i podjąć działalność kaznodziejską, jednak jego wujek, Baldo Lupetino, prowincjał franciszkanów, wskazał mu Lutra jako głosiciela prawdziwej ewangelii i w 1539 roku wysłał go na studia do Niemiec. Najpierw studiował w Bazylei, od 1540 w Tybindze a od 1541 roku w Wittenberdze, gdzie został życzliwie przyjęty przez Filipa Melanchtona. Po pewnym czasie Jan Bugenhagen skierował go do Lutra.