Napęd Silnik modeli MB i Ford GPW stanowiła jednostka Willys L-Head 134, nazwana Go Devil (dosłownie: „naprzód, diable”). Był to silnik rzędowy, czterocylindrowy, dolnozaworowy, o pojemności 2,2 l (2199 cm³, 134 cale sześcienne). Uzyskiwał moc 60 KM przy 4000 obr./min. Większość produkcji była wyposażona silniki Go Devil Type 441, a od końca 1945 montowano Type 442, różniący się m.in. bezłańcuchowym napędem rozrządu (także w cywilnych CJ2A i francuskich licencyjnych Hotchkiss). Sprzęgło główne było suche, jednotarczowe. Jedną z zalet samochodu była duża powierzchnia chłodnicy, umożliwiająca długotrwałą pracę z małą prędkością lub pod obciążeniem bez przegrzewania silnika. thumb|Deska rozdzielcza