thumb|200px|Wyobrażenie Matyldy nieznanego autorstwa Matylda (lub Maud) Flandryjska (ur. ok. 1031, zm. 2 listopada 1083) – córka Baldwina V, hrabiego Flandrii, i Adelajdy, córki króla Francji Roberta II. Ok. 1051 roku poślubiła księcia Normandii Wilhelma II, a gdy ten podbił królestwo Anglii, została 11 maja 1068 roku koronowana na królową.
Małżeństwo z córką hrabiego Flandrii i potomkinią francuskich królów było dla Wilhelma niezwykłym wyniesieniem, zważywszy na jego nieślubne pochodzenie. Jednakże również Baldwin odnosił korzyść, spowinowacając się z jednym z najpotężniejszych władców na północy kraju, który po bitwie pod Val-es-Dunes był niekwestionowanym suzerenem w swym księstwie. Początkowo papież nie chciał wyrazić zgody na zawarcie małżeństwa z powodu zbyt bliskiego pokrewieństwa, jednakże dał się przemóc hojnymi donacjami.
Do ślubu doszło ok. 1051 roku w katedrze w Rouen lub też w jednym granicznych zamków hrabstwa EuSearle Eleanor, Predatory Kinship and the Creation of Norman Power. 840-1066, Los Angeles 1998, s. 318, p. 18..