Witold Andrzej Jabłoński (ur. 10 stycznia 1901 w Pniewie, pow. Łomża, zm. 23 lipca 1957 w Pekinie) – sinolog polski, historyk kultury i religioznawca, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa (ziemianina i publicysty) i Marii z Wosińskich. Kształcił się w gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie (do 1919), następnie podjął studia filologiczne na UW. W latach 1920–1921 służył ochotniczo w Wojsku Polskim, w 1921 działał w Polskim Komitecie Plebiscytowym na Górnym Śląsku. Po powrocie na uczelnię ukończył studia w 1924. Uzupełniał jeszcze wykształcenie w dziedzinie orientalistyki we Francji (uniwersytet w Paryżu, Ecole des Hautes Etudes Chinoises, École Nationale des Langues Orientales Vivantes, College de France, 1924–1930). W 1927 uzyskał na Uniwersytecie Paryskim stopień licencié des lèttres. W latach 1930–1932 był doradcą w Komisji Ligi Narodów dla reformy oświaty w Chinach. W latach 1931–1932 wykładał język i historię literatury francuskiej na Uniwersytecie Tsinghua w Pekinie. W 1932 odbył podróż po centralnych i zachodnich Chinach.